Er zijn plekken waar het begrip ‘mens’ wankelt.
Waar regels helder lijken, maar alles ontspoort.

Georganiseerde absurditeit.
Logische waanzin.

Hoe vertel je wat nauwelijks te bevatten is?
Hoe geef je taal aan iets dat elke taal ondermijnt?

TRAUM vertrekt vanuit de geschriften van Primo Levi, Jean Améry en Jorge Semprun — stemmen die het onvoorstelbare probeerden te beschrijven. Hun werk vormt de basis voor het regiedebuut van Thomas Ryckewaert.

Nachtmerries van ontaarde slapers. (..) Een droom van een nachtmerrie, zeg maar. Je kan achteraf moeilijk zeggen wat je gezien hebt, maar wel dat het aan je blijft kleven. – De Morgen